soundtrack
Fascynacja ludzką inteligencją mnie dziś przygniotła. Jestem teraz poważnie toolnięta, więc interpretacja tekstów pochłonęła mnie całkowicie. Z jaką pasją i plastycznością można pisać o przemocy seksualnej w "Prison Sex" wbrew pozorom nie więziennej, przecież to aż bolesne, wizerunek popędów oprawcy wlany w małe ciało napędza je do autodestrukcji. O fuck. Słusznie, konczenie zdan nie jest w moim stylu.
Dalej, co mnie ostatnio zastanawia to wymiar miłosci i przynależenia. Sama skazując się na emocjonalną samotność mogę teraz bez problemu, z dobrej, zdrowej perspektywy spojrzeć na to co dzieje się z ludzkim ego kiedy zaczyna przynależeć i uzależniać się od drugiego człowieka.
Szarpią nim uczucia tak skrajne, że słyszę jak mostek im pęka wzdłuż, tak rozerwani są. Strach przeradza się w agresję, agresja w autoagresję, destrukcja prowadzi ich do niszczenia tego o co walczą. Obłęd, błedne koło, wymiar szaleństwa przerażający mnie tak, że moje własne wydaje się być normalnością. Postulat na dziś, lepiej mieć osobowość dysocjacyjną niż być zakochanym.
Tool znów.
Ja
Wybrałem życie oraz
rozwój
brać i dawać, by
Ruszać się,
uczyć i kochać, by
Płakać,
zabijać i umierać
i być
paranoikiem ,by
Kłamać,
nienawidzić i bać się , i by
Robić
to co pozwala przez to przejść
Ujrzyj mój zmieniający się cień,
Rozciągający się na mnie i ponad mną
Zmiękczający ten stary pancerz,
Mam nadzieję, że wciąż dane mi jest oczyścić drogę,
Poprzez przejście przez mój cień,
Wyjście już po drugiej stronie.
Uwikłałam się w kolejny toksyczny związek, w sumie dwa, absolutnie mnie pochłonęły i nie mogę się wynurzyć. Szukam pomocy, ale tylko sama mogę wypłynąć. Zniszczenia są coraz rozleglejsze, moja skóra jest powoli ponadżerana, zaczyna śmierdzieć zgnilizną. Znów to samo, znów samozniszczenie, ale pośrednie. Ludzie którzy nie szanują mnie ani mojego czasu, odnalazłam w nich siebie, moje stare wcielenie. Kiedyś bałam się, że ono zniknie, że wtedy będę niczym, bo nic poza tym szleństwem nie posiadam. Okazało się, że tworzenie swojej osobowości jest mozliwe, z tym, że heroinistyczne przywiązanie do mojego pasywnoagresywnego ja pozostało. I oto znalazłam go w innych ludziach, powoli zamienijących moje życie w pasmo nieszczęścia.

